A2A ve MCP: ikisini birden alın.

Bunu yaklaşık her iki discovery call'undan birinde soruyorlar: "A2A mı yoksa MCP üzerinde mi standartlaşmalıyız?"

Sorunun öncülü yanlış. Bunlar rakip değil. Farklı katmanlarda farklı sorunları çözüyorlar ve sağlıklı bir agentic sistem her ikisini de kullanır.

MCP ne içindir

MCP (Model Context Protocol), tool yüzeyleri için bir standarttır. Şunu yanıtlar: LLM tabanlı bir ajan, eğitiminin parçası olmayan tool'ları nasıl keşfeder ve çağırır? Doküman retrieval'ı, veritabanı sorguları, takvim API'leri, dahili servisler — her tool bir MCP server yayınlar, ajan bağlanır, yetenekleri listeler, çağırır.

Şekli: bir ajan ↔ birçok tool. Tool pasif; ajan ne zaman çağıracağına karar verir.

MCP size şunları sağlar: schema discovery, typed parametreler, structured return'ler, authentication sınırları, sandboxing. Esasen agentic client'lara göre ayarlanmış bir RPC standardıdır.

A2A ne içindir

A2A (Agent-to-Agent protokolleri, birkaç tane var — Google'ın A2A'sı, AGNTCY, diğerleri), ajan işbirliği için bir standarttır. Şunu yanıtlar: birden çok yarı-otonom ajan nasıl koordine olur, alt görevleri devreder ve sonuçları toplar?

Şekli: ajan ↔ ajan, state ile. Her iki tarafın da kendi reasoning loop'u var. Handoff'lar context, ara sonuçlar, bazen bir alt görevin sahipliğini içerir.

A2A size şunları sağlar: agent card'lar (yetenek ilanları), task lifecycle'ları, mesaj geçişi, opsiyonel streaming ve human-in-the-loop. Bu RPC değil — daha çok typed bir actor sistemine yakın.

Kafa karışıklığı neden

Her ikisi de yapılandırılmış payload'larla bir protokol üzerinden bir şeyle konuşan ajanları içeriyor. Her ikisi de JSON üretiyor. Her ikisinin de client ve server rolleri var. 30.000 fitlik bir görüşten aynı şey gibi görünüyorlar.

Ancak her taraftaki otonomi seviyesi gerçek ayrım:

MCP server: pasif. Çağrılara yanıt verir. Kendi reasoning loop'u yoktur.
A2A ajanı: aktif. Görevleri reddedebilir, alternatif önerebilir, diğer ajanlara devredebilir, açıklama isteyebilir.

Diğer taraf "veritabanından bu satırı getir" ise, o MCP'dir. Diğer taraf "bu anomaliyi araştır ve ne bulduğunu bana söyle" ise, o A2A'dır.

Gerçekten çalışan mimari

Sevk ettiğimiz her multi-agent sistemde, dağılım şöyle görünüyor:

Stack'in tepesi: bir orkestratör (genellikle kendisi bir ajan) kullanıcı isteklerini specialist ajanlara yönlendirir.
Specialist ajanlar A2A üzerinden iletişim kurar. Handoff'lar context'i korur; supervisor'lar task state'ini izler.
Specialist'ler tool'ları MCP üzerinden kullanır. Retrieval ajanı bir vector DB'ye ve bir fulltext search servisine MCP bağlantısına sahip. "Ops ajanı" bir ticket sistemine MCP bağlantısına sahip.

A2A, ajanların koordine olma şeklidir. MCP, her ajanın eyleme geçme şeklidir.

Pragmatik bakış

Önce MCP'yi benimseyin — en acil sorunu çözer (tool'larla konuşmak), bugün daha geniş bir ekosisteme sahip (LLM provider'larının çoğu native MCP desteği sevk ediyor) ve "ad-hoc tool çağrıları"ndan MCP'ye yükseltme yolu doğrudan.

A2A'yı, iş devretmesi gereken birden fazla ajanınız olduğunda benimseyin. Sisteminizde tek ajan + birçok tool varsa, A2A aşırıdır — kimseyi koordine etmiyorsunuz. Birinciyle konuşması gereken ikinci bir specialist ajan eklediğiniz an, A2A kendini ödemeye başlar.