Το πρόβλημα
Το βάρος της τεκμηρίωσης είναι ο μεγαλύτερος μεμονωμένος παράγοντας burnout των κλινικών. Τα υπάρχοντα εργαλεία scribing παρήγαγαν κείμενο — αλλά όχι τη δομημένη σημείωση που οι κλινικοί θα μπορούσαν να υπογράψουν. Τα citations στην εκφορά πηγής ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτα.
Η προσέγγισή μας
Χτίσαμε ένα scribe pipeline με δύο μη διαπραγματεύσιμα invariants:
- Κάθε ισχυρισμός έχει πηγή. Ο κλινικός μπορεί να περάσει το ποντίκι πάνω από οποιαδήποτε πρόταση και να δει το ambient transcript span που την παρήγαγε.
- Τα templates ανήκουν στην κλινική ομάδα. Η δομή των σημειώσεων (SOAP, narrative, κλπ.) ορίζεται ανά ειδικότητα στο CMS· το agent γεμίζει τα slots.
Η πρώτη έκδοση που παραδώσαμε είχε ποσοστό αποτυχίας citation 12%. Η τρίτη είχε 0,8%. Τα evals έπιασαν κάθε regression.— Eng lead, Healthtech, ΗΠΑ
Η αρχιτεκτονική
What we actually ship.
Every system we build follows this shape. Client at the edge, tools in a sandbox, traces everywhere, evaluators gating output. No black boxes, no "it works on my machine."
Ένα run, σε αυτό το σύστημα
Watch an agent do the job.
Three real production scenarios, replayed at observed latency. Every box is a span; every span has tokens, cost, and an eval gate. This is what shows up in your traces, not a marketing animation.
Scribe pipeline: ASR with medical lexicon, retrieve patient context + template, draft per-SOAP-section, evaluator gates clinical-safety claims.